Несгодиците што беја донети од повођењата можеше да се избегнају, аколе беше налицо држава.
И докако фокусо насекаде по сите медиј па и по продумките на лјудете мож се осуди дека повторно че се гледа врз последиците, а не врз причините за бедата. Дока десетици организациј нам молају да прачаме есемеси и да дарујемо преко банкови сметки, никој немој да излезе пред општеството и гласно и јавно да попроси оти се дојде до тетаквото случување. А за последното са налицо на̀е малко двојка самостојни фактори: човешката небређност како и умисленото злодејање.
У прво место, небређността у Болгарија се шири полсеместно. Секој сака да уређује, ала никој не сака да емне одговорност за ту што чини. Освен ту, на важни позициј се тургају неподготвени лјуде, сал и сал да кимају и да навеђају глави ка им се рече и да одају по свирката на тевните задкулисни шефови. Ту је обаче сал једното лицо на монетата. Из другата страна мож се увиди још по̀ корумпирана система, при што секој су пари или су власт си чини што мож да најде за добро за себеси, акоји ту да би имало негативни последици врз општеството или врз околијето.
Оти се изсекоја илјади ектари лес? Оти не се засађају нови дрвеса, след како старите се одкина'? Оти не се мисли преди да се гради, сепак не секојо место је доволно безопасно за изграђувања. Кој штити рушителите на законо? Кој допушта некомпетентни лјуде да стоју сгодине на тевните постови, без да чинају ништо полезно? На тетаквите питања се требе најде одговор. А иначе лјудете че се измачају, че сберају парици и че си оправају бараките. Не је како да не сме видујели повођењја и преди. Но ако никој не задаје онеја питања, след како помине малко време и трагедијата се забрави, па че се појде упути нова беда.

0 коментара:
Публикуване на коментар